verson 0.1 | 2009 | Seljord Kommune | Prosjekt 'Seljord og sogene' | .




Soger:
Kivlemøyane
Segna om Kivlemøyane har blitt knytt til Nystaulsteinen der Kivlekyrkja skal ha stått, til mose og fargar i bratte fjellveggen ovanom grenda og til to store og ein mindre stein som har vore synlege i Kalvejuvet rett nedom Såvestaul. Desse steinane er skipla av ras i dei seinare år.
Segni om Gonil Dale
Gagnås er fjellpartiet mellom Trollebotnen og Seljordsvatnet. Tradisjonen vil ha det til at det ligg ein tussegard inni dette fjellet. Det er opningar i fjellveggen frå Garviksida og ved Gjeldstad. Syster av Hølje Dale i Trollebotnen, Gonill, blei kvervd inn i fjellet til tussegarden og vart verande der alle sine dagar. Hølje vitja henne ein gong, og denne hendinga har Hølje Gonge skrive eit dikt om i år 1860. I nyare tid har Halvor J. Sandsdalen skrive eit dikt om Gonill Dale som fekk lov å stige ut på Gagnås kvar joleftan og huge utover Trollebotnen. Diktet heiter; ”Etter eit menneske”. Mattis Haugerud har laga ein hardingfeleslått på temaet. Den heiter: "Gonill Dale".
- Kjelde: Turkart for Seljord. revidert 2009
Vallarhaugen
Sigurd Telnes i samtale med kyrkjeverge Jon Svartdal.
Sterke-Nils (f. 1722- d. 1800)
Forteljingane om Sterke-Nils knyter seg til at dette var ein kar som var ualminneleg sterk. Det gjekk gjetord om alle hans kartak og prestasjonar. Men soga teiknar også biletet av ein hjartevarm, snill og handing kar. Sterke-Nils stoga står idag på Dyrskuplassen. Her vert det kvart år framført spelstykke og små dramatiseringar som teiknar tidsbilete og hendingar frå livet til sterke-Nils.
Sjøormhistoriar:
To menn i båt ved Ulvenes
Forteljing frå ca. 1910:
-Halvor Lauvstad fortel at han og Halvor Brauti heldt seg på Ulvenes. Ein kveld reiste dei på vatnet for å fiske, og dei vart då vare, om lag 100 meter frå land eit hovud om lag ein fot over vatnet. Det var ikkje fullt så stort som eit hornlaust kuhovud, og det var brunsvart på let. Karane hadde kleine årir og klein båt, og dyret kom så fort mot dei at det stod bårur etter det. Og karane vart ikkje så lite fælne. Under vasskorpa og fram kring pråmen kom ein stor sikestim, så vatnet var kvitt. Det såg ut som om dyret dreiv fisken fyre seg. Men om litt dukka det og vart borte. Klokka var 10 om kvelden, men klårt og ljost.
Garvikstrondi Camping
Observasjon gjort av Preben Schou Jensen m fl. juli, 2008.
Heimafrå verandaen på Møsasida
Sommaren 1975 såg skogteknikar Olaf Slaaen, og kona hans Erna, vesenet som går under namnet sjøormen. Dei sat på verandaen då borna kom og fortalde at nå var det ein sjøorm uti vatnet. Huset til Slåen ligg eit stykke frå vatnet, men her er god utsikt. Då borna kom, henta Olaf Slåen fotografiapparatet og kikkerten og i denne såg båe tydeleg ein ting som minte om ein tømmerstokk som for ut etter fjorden. Plutseleg søkte han deg ned og vart borte. Slåen hadde då teke nokre bildete, men det var for lang avstand. Dei vart ikkje brukelege. -Dyret eg såg i kikkerten var eit vesen som likna ein tømmerstokk som bukta seg, seier Erna Slåen.
Skiensmann
I 1980, 11. august er det ein Skiensmann som fortel til Varden at han, saman med ei rekke andre bilistar blei vitne til eit skodespel der ein skapning heldt det gåande i fleire minuttar eit par hundre meter frå land på vestsida av Seljordsvatnet. Vatnet spruta opp med jamne mellomrom i halvannan meters høgde, og skapningen for plutseleg i stor fart ca. 100 meter før han dukka under.



Nor-Rec 2009